New posting reglementation as of July 30, 2020

New posting reglementation as of July 30, 2020

For more information you can contact Sara Cockx of Evi Dieltiens.

Nieuwe detacheringsregels vanaf 30 juli 2020

Detachering houdt in dat een werkgever in het kader van vrij verkeer van diensten een werknemer tijdelijk naar een andere Europese lidstaat kan zenden om er namens de werkgever arbeid te verrichten. Tijdens de detachering zal de werknemer onderworpen blijven aan het recht van het thuisland.

Naar aanleiding van de herziene Europese Detacheringsrichtlijn van 28 juni 2018 – die in het kader van de strijd tegen de sociale dumping en oneerlijke concurrentie de minimale loon- en arbeidsvoorwaarden tijdens detachering heeft uitgebreid – , hebben de lidstaten de opdracht gekregen hun nationale detacheringsregels aan te passen en dit vóór 30 juli 2020. Dit is in België nu gebeurd met de Wet houdende diverse bepalingen inzake de detachering van werknemers van 12 juni 2020 die verschillende wijzigingen aanbrengt in

- de Belgische Detacheringswet van 5 maart 2002,

- de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers te behoeve van gebruikers (kort: Uitzendarbeidwet),

- de wet van 12 augustus 2000 houdende sociale, budgettaire en andere bepalingen,

- het sociaal Strafwetboek.

De nieuwe regels zullen op 30 juli 2020 in werking treden.

We lichten de nieuwigheden hieronder toe:

Wijzigingen aan de Detacheringswet

  • Detachering tot 12 maanden

Net zoals voordien het geval was, is de werkgever in geval van detacheringen die niet langer dan 12 maanden duren, gehouden alle arbeids-, loon- en tewerkstellingsvoorwaarden die voortvloeien uit strafrechtelijk gesanctioneerde bepalingen en algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomsten na te leven. De enige uitzondering hierop betreft de aanvullende pensioenregelingen.

Hier wordt nu wel een verduidelijking aan toegevoegd: toeslagen of vergoeding van uitgaven voor reis-, maaltijd- en verblijfskosten voor werknemers die beroepshalve van huis zijn, worden slechts beschouwd als arbeids-, loon- en tewerkstellingsvoorwaarden in zoverre zij betrekking hebben op kosten die gedetacheerde werknemers maken wanneer zij moeten reizen van en naar hun gewone werkplaats in België (en dus niet hun woonplaats in het buitenland).

  • Detachering langer dan 12 maanden

Volledig nieuw is dat de gedetacheerde werknemers bijkomende rechten zullen krijgen in geval van een langdurige detachering. Zij zullen dan vanaf dag 1 van de dertiende maand eveneens recht hebben op de loon- en arbeidsvoorwaarden die niet strafrechtelijk gesanctioneerd zijn (zoals het gewaarborgd loon bij ziekte). De invloed hiervan lijkt ons eerder beperkt, aangezien de meeste arbeidsrechtelijke regels strafrechtelijk gesanctioneerd worden. Bovendien wordt in de wet uitdrukkelijk een uitzondering gemaakt voor wat betreft de regels voor het sluiten en beëindigen van arbeidsovereenkomsten (met inbegrip van het concurrentiebeding) en de aanvullende pensioenregelingen. De gedetacheerde werknemers zullen dus in principe (tenzij in geval van uitdrukkelijke rechtskeuze of een kennelijk nauwere band met België) geen aanspraak kunnen maken op de Belgische ontslagregels.

De termijn van 12 maanden kan verlengd worden tot 18 maanden op voorwaarde dat de werkgever hiervan een gemotiveerde kennisgeving verstrekt, vóór het einde van de 12 maanden detachering (of uiterlijk op 30 juli indien de detachering reeds langer dan 12 maanden maar korter dan 18 maanden duurt). De modaliteiten van deze kennisgeving moeten nog worden vastgelegd bij Koninklijk Besluit.

Om misbruiken te vermijden, zullen de nieuwe regels eveneens van toepassing zijn wanneer een gedetacheerde werknemer een andere gedetacheerde werknemer vervangt voor dezelfde taak op dezelfde plaats (dit wordt beoordeeld aan de hand van de aard van de te verrichten diensten, de uit te voeren werkzaamheden en de plaats van tewerkstelling).

  • Toeslagen

Er is nu uitdrukkelijk bepaald dat de toeslagen, betaald door de werkgever aan de gedetacheerde werknemer en die rechtstreeks verbonden zijn aan de detachering, deel uitmaken van de loonvoorwaarden van de werknemer, voor zover deze toeslagen niet worden betaald ter vergoeding van werkelijk in verband met de detachering gemaakte kosten, zoals reis-, maaltijd- of verblijfskosten. Met andere woorden: indien de werkgever alle kosten dekt van de werknemers, dan worden de aan de werknemers betaalde detacheringsvergoedingen (vaak dagvergoedingen), meegeteld als loon.

Een belangrijke wijziging is echter dat, indien niet kan worden vastgesteld of de onderdelen van een dergelijke toeslag gelden als vergoeding door daadwerkelijk gemaakte kosten in verband met de detachering of als elementen die deel uitmaken van het loon, het volledige bedrag beschouwd zal worden als een vergoeding van kosten. De buitenlandse werkgevers die personeel naar België detacheren zullen hier dus een belangrijke bewijslast dragen indien zij wensen dat een extra vergoeding meetelt in het loon (hetgeen zeer belangrijk kan zijn voor de beoordeling of de minimumlonen in België wel gerespecteerd worden).

Wijzigingen aan de Uitzendarbeidwet: informatieplicht

De wet voert een nieuwe verplichting in wanneer u beroep doet op een buitenlandse uitzendkracht. In dat geval moet u als “gebruiker” het uitzendkantoor informeren (schriftelijk of elektronisch) van de essentiële arbeids-, en tewerkstellingsvoorwaarden die van toepassing zijn binnen zijn onderneming. Het gaat met name over de regels inzake arbeidstijd, overwerk, pauzes, rusttijden, nachtarbeid, vakantie, feestdagen, loon, bescherming van een aantal categorieën van werknemers, gelijke behandeling en discriminatie.

Daarnaast geldt ook een informatieverplichting indien u van plan bent om een (Belgische of buitenlandse) uitzendkracht niet in België te laten werken, maar in een andere EER-lidstaat of Zwitserland. De gebruiker dient dan voorafgaand aan de start van de prestaties aan het uitzendkantoor mee te delen in welke andere staat of staten de uitzendkracht zal werken. Ook in het kader van andere vormen van toegelaten terbeschikkingstelling van personeel (bv. intra-groep terbeschikkingstelling) en de werkgeversgroepering geldt deze informatieplicht.

Wijzigingen aan het sociaal Strafwetboek

De niet-naleving van de informatieverplichtingen wordt gesanctioneerd met een sanctie niveau 2 van het sociaal strafwetboek, te weten een strafrechtelijke geldboete van 400,00 EUR – 4.000,00 EUR of een administratieve geldboete van 200,00 EUR – 2.000,00 EUR. Deze boete is te vermenigvuldigen met het aantal werknemers dat betrokken is bij de inbreuk, met een maximum van 100 werknemers.

Buitenlandse dienstverleners kunnen bij de inbreuken op de detacheringsregels (niet-naleving van de arbeids-, loon- en tewerkstellingsvoorwaarden die strafrechtelijk beteugeld worden) verzachtende omstandigheden inroepen indien de detacheringsvoorwaarden niet op de officiële nationale website van de FOD WASO worden vermeld.

Tot slot zijn de bovenstaande wijzigingen voorlopig nog niet van toepassing op activiteiten in de sector van het wegvervoer, met uitzondering van de informatieverplichtingen bij detachering van een uitzendkracht naar België.

Voor meer info kunt u Sara Cockx of Evi Dieltiens contacteren.